حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنَا بِإِحْفَاءِ الشَّوَارِبِ وَإِعْفَاءِ اللِّحَى . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ هُوَ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ ثِقَةٌ وَعُمَرُ بْنُ نَافِعٍ ثِقَةٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ يُضَعَّفُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bizni moʻylovlarni qisqartirish va soqollarni qoʻyib yuborish (oʻstirish)ga buyurdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Bakr ibn Nofeʼ — Ibn Umarning mavlosi boʻlib, siqadir (ishonchli); Umar ibn Nofeʼ ham siqadir; Abdulloh ibn Nofeʼ esa — Ibn Umarning mavlosi — zaif sanaladi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бизни мўйловларни қисқартириш ва соқолларни қўйиб юбориш (ўстириш)га буюрдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Бакр ибн Нофеъ — Ибн Умарнинг мавлоси бўлиб, сиқадир (ишончли); Умар ибн Нофеъ ҳам сиқадир; Абдуллоҳ ибн Нофеъ эса — Ибн Умарнинг мавлоси — заиф саналади.