Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shox (sur) sohibi shoxni ogʻziga olib, peshonasini egib, qulogʻini ding qilib, puflashga amr etilishini kutib turgan bir paytda men qanday tinch boʻla olaman?!», dedilar. Musulmonlar: «Ey Rasululloh, unda biz nima deylik?», deyishdi. U zot: «‹Hasbunallohu va niʼmal-vakiyl, tavakkalno alalloh, robbino› (Alloh bizga yetarli va U naqadar yaxshi vakildir, Robbimiz Allohga tavakkal qildik), deb ayting», dedilar. Baʼzan Sufyon: «alalloh tavakkalno» deb aytdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Aʼmash ham buni Atiyyadan, u Abu Saiddan rivoyat qilgan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шох (сур) соҳиби шохни оғзига олиб, пешонасини эгиб, қулоғини динг қилиб, пуфлашга амр этилишини кутиб турган бир пайтда мен қандай тинч бўла оламан?!», дедилар. Мусулмонлар: «Эй Расулуллоҳ, унда биз нима дейлик?», дейишди. У зот: «‹Ҳасбуналлоҳу ва ниъмал-вакийл, таваккално алаллоҳ, роббино› (Аллоҳ бизга етарли ва У нақадар яхши вакилдир, Роббимиз Аллоҳга таваккал қилдик), деб айтинг», дедилар. Баъзан Суфён: «алаллоҳ таваккално» деб айтди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Аъмаш ҳам буни Атийядан, у Абу Саиддан ривоят қилган.