حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ شَهْرَ بْنَ حَوْشَبٍ، قَالَ حَدَّثَتْنَا أُمُّ سَلَمَةَ الأَنْصَارِيَّةُ، قَالَتْ قَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ مَا هَذَا الْمَعْرُوفُ الَّذِي لاَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَعْصِيَكَ فِيهِ قَالَ " لاَ تَنُحْنَ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَنِي فُلاَنٍ قَدْ أَسْعَدُونِي عَلَى عَمِّي وَلاَ بُدَّ لِي مِنْ قَضَائِهِنَّ فَأَبَى عَلَىَّ فَعَاتَبْتُهُ مِرَارًا فَأَذِنَ لِي فِي قَضَائِهِنَّ فَلَمْ أَنُحْ بَعْدُ عَلَى قَضَائِهِنَّ وَلاَ غَيْرِهِ حَتَّى السَّاعَةِ وَلَمْ يَبْقَ مِنَ النِّسْوَةِ امْرَأَةٌ إِلاَّ وَقَدْ نَاحَتْ غَيْرِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَفِيهِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رضى الله عنها . قَالَ عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أُمُّ سَلَمَةَ الأَنْصَارِيَّةُ هِيَ أَسْمَاءُ بِنْتُ يَزِيدَ بْنِ السَّكَنِ .
Ummu Salama al-Ansoriyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Ayollardan biri: ‹Biz sizga itoatsizlik qilmasligimiz kerak boʻlgan bu maʼruf nima?›, dedi. U zot: «Yigʻi-sigʻi qilmaslik (yigʻlamaslik)», dedilar. (Ummu Salama dedi:) Men: ‹Ey Rasululloh, falon-falon (qabilaning) odamlari amakim (vafotida) menga (yigʻiga kelib) yordam berishgan edi, men ularga (yigʻida) qaytarishim shart›, dedim. U zot menga (ruxsat berishni) rad etdilar. Men u zotga bir necha bor qayta-qayta yolvordim, shunda u zot menga ularning haqqini oʻtashga ruxsat berdilar. Soʻng men ularning haqqini oʻtagandan keyin ham, undan boshqasi uchun ham shu paytgacha yigʻi-sigʻi qilmadim. Mendan boshqa ayollardan esa yigʻi-sigʻi qilmagani qolmadi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Bu (bob)da Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan ham (rivoyat) bor. Abd ibn Humayd aytdi: Ummu Salama al-Ansoriyya — u Asmo bint Yazid ibn as-Sakandir.Умму Салама ал-Ансорийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У деди: Аёллардан бири: ‹Биз сизга итоатсизлик қилмаслигимиз керак бўлган бу маъруф нима?›, деди. У зот: «Йиғи-сиғи қилмаслик (йиғламаслик)», дедилар. (Умму Салама деди:) Мен: ‹Эй Расулуллоҳ, фалон-фалон (қабиланинг) одамлари амаким (вафотида) менга (йиғига келиб) ёрдам беришган эди, мен уларга (йиғида) қайтаришим шарт›, дедим. У зот менга (рухсат беришни) рад этдилар. Мен у зотга бир неча бор қайта-қайта ёлвордим, шунда у зот менга уларнинг ҳаққини ўташга рухсат бердилар. Сўнг мен уларнинг ҳаққини ўтагандан кейин ҳам, ундан бошқаси учун ҳам шу пайтгача йиғи-сиғи қилмадим. Мендан бошқа аёллардан эса йиғи-сиғи қилмагани қолмади. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу (боб)да Умму Атийя (розияллоҳу анҳо)дан ҳам (ривоят) бор. Абд ибн Ҳумайд айтди: Умму Салама ал-Ансорийя — у Асмо бинт Язид ибн ас-Сакандир.