حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَمْسَى قَالَ " أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ أُرَاهُ قَالَ فِيهَا لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَخَيْرَ مَا بَعْدَهَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " . وَإِذَا أَصْبَحَ قَالَ ذَلِكَ أَيْضًا " أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ بِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ لَمْ يَرْفَعْهُ .
Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ kechga kirganlarida: «Amsayna va amsal-mulku lillah, val-hamdu lillah, va la ilaha illalloh, vahdahu la shariyka lah (Biz kechga kirdik, mulk ham Allohga (xos boʻlgan holda) kechga kirdi, hamd Allohga xosdir, yolgʻiz, sherigi yoʻq Allohdan oʻzga iloh yoʻq)», derdilar. Men u zot bunda: «Lahul-mulku va lahul-hamdu va huva ala kulli shayʼin qodir, asʼaluka xayra ma fiy hazihil-laylati va xayra ma baʼdaha, va aʼuzu bika min sharri hazihil-laylati va sharri ma baʼdaha, va aʼuzu bika minal-kasali va suʼil-kibari, va aʼuzu bika min azabin-nari va azabil-qabri (Mulk Uniki, hamd Uniki, U har narsaga qodirdir. Sendan shu kechadagi yaxshilikni va undan keyingi yaxshilikni soʻrayman, bu kechaning yomonligidan va undan keyingisining yomonligidan Sendan panoh tilayman, dangasalikdan va keksalikning yomonligidan Sendan panoh tilayman, doʻzax azobidan va qabr azobidan Sendan panoh tilayman)» deganlar deb oʻylayman. Tongga kirganlarida ham xuddi shuni: «Asbahna va asbahal-mulku lillah, val-hamdu lillah (Biz tongga kirdik, mulk ham Allohga (xos boʻlgan holda) tongga kirdi, hamd Allohga xosdir)», deb aytardilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Shuʼba uni shu isnod bilan Ibn Masʼuddan marfuʼ qilmasdan rivoyat qilgan.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ кечга кирганларида: «Амсайна ва амсал-мулку лиллаҳ, вал-ҳамду лиллаҳ, ва ла илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ (Биз кечга кирдик, мулк ҳам Аллоҳга (хос бўлган ҳолда) кечга кирди, ҳамд Аллоҳга хосдир, ёлғиз, шериги йўқ Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ)», дердилар. Мен у зот бунда: «Лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ала кулли шайъин қодир, асъалука хайра ма фий ҳазиҳил-лайлати ва хайра ма баъдаҳа, ва аъузу бика мин шарри ҳазиҳил-лайлати ва шарри ма баъдаҳа, ва аъузу бика минал-касали ва суъил-кибари, ва аъузу бика мин азабин-нари ва азабил-қабри (Мулк Уники, ҳамд Уники, У ҳар нарсага қодирдир. Сендан шу кечадаги яхшиликни ва ундан кейинги яхшиликни сўрайман, бу кечанинг ёмонлигидан ва ундан кейингисининг ёмонлигидан Сендан паноҳ тилайман, дангасаликдан ва кексаликнинг ёмонлигидан Сендан паноҳ тилайман, дўзах азобидан ва қабр азобидан Сендан паноҳ тилайман)» деганлар деб ўйлайман. Тонгга кирганларида ҳам худди шуни: «Асбаҳна ва асбаҳал-мулку лиллаҳ, вал-ҳамду лиллаҳ (Биз тонгга кирдик, мулк ҳам Аллоҳга (хос бўлган ҳолда) тонгга кирди, ҳамд Аллоҳга хосдир)», деб айтардилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Шуъба уни шу иснод билан Ибн Масъуддан марфуъ қилмасдан ривоят қилган.