حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْمُؤَدِّبُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَكَانَ، مِنْ بَنِي أَسَدٍ عَنِ الأَغَرِّ بْنِ الصَّبَّاحِ، عَنْ خَلِيفَةَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ أَكْثَرُ مَا دَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّةَ عَرَفَةَ فِي الْمَوْقِفِ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كَالَّذِي تَقُولُ وَخَيْرًا مِمَّا نَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي وَإِلَيْكَ مَآبِي وَلَكَ رَبِّ تُرَاثِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَوَسْوَسَةِ الصَّدْرِ وَشَتَاتِ الأَمْرِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَجِيءُ بِهِ الرِّيحُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Arafa kuni kechqurun, vuquf joyida koʻp aytadigan duolari shu edi: ‹Alloohumma lakal-hamdu kallaziy taqulu va xoyron mimmaa naqulu. Alloohumma laka solaatiy va nusukiy va mahyaaya va mamaatiy va ilayka maaabiy va laka robbi turoosiy. Alloohumma inniy aʼuuzu bika min ʼazaabil-qobri va vasvasatis-sodri va shataatil-amri. Alloohumma inniy aʼuuzu bika min sharri maa tajiyʼu bihir-riyh› (Ey Alloh, hamd Senga, Sen aytganday va biz aytayotgandan ham yaxshiroqdir. Ey Alloh, namozim, qurbonligim, hayotim va oʻlimim Senga. Qaytishim Senga va merosim Senga, ey Robbim. Ey Alloh, qabr azobidan, koʻksning vasvasasidan va ishning parokandaligidan Senga panoh tilayman. Ey Alloh, shamol keltiradigan narsaning yomonligidan Senga panoh tilayman)», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir va uning isnodi qaviy emas.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Арафа куни кечқурун, вуқуф жойида кўп айтадиган дуолари шу эди: ‹Аллооҳумма лакал-ҳамду каллазий тақулу ва хойрон миммаа нақулу. Аллооҳумма лака солаатий ва нусукий ва маҳяая ва мамаатий ва илайка мааабий ва лака робби туроосий. Аллооҳумма инний аъуузу бика мин ъазаабил-қобри ва васвасатис-содри ва шатаатил-амри. Аллооҳумма инний аъуузу бика мин шарри маа тажийъу биҳир-рийҳ› (Эй Аллоҳ, ҳамд Сенга, Сен айтгандай ва биз айтаётгандан ҳам яхшироқдир. Эй Аллоҳ, намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим Сенга. Қайтишим Сенга ва меросим Сенга, эй Роббим. Эй Аллоҳ, қабр азобидан, кўкснинг васвасасидан ва ишнинг парокандалигидан Сенга паноҳ тилайман. Эй Аллоҳ, шамол келтирадиган нарсанинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман)», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ғарибдир ва унинг исноди қавий эмас.