Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sadaqa (zakot) haqida bir maktub yozdirgan edilar, lekin uni amaldorlariga joʻnatmasdanoq vafot etdilar va uni qilichlari bilan birga saqlagan edilar. U zot vafot etganlaridan soʻng, Abu Bakr (roziyallohu anhu) unga amal qildi, toki vafot etgunicha; soʻng Umar (roziyallohu anhu) ham vafot etgunicha amal qildi. Unda shunday yozilgan edi: «Besh tuyada bir qoʻy, oʻnta(si)da ikki qoʻy, oʻn beshta(si)da uch qoʻy, yigirmata(si)da toʻrt qoʻy, yigirma beshtadan oʻttiz beshtagacha bir yashar urgʻochi tuya (bintu maxoz) (zakot boʻladi). Undan ortsa, qirq beshtagacha ikki yashar urgʻochi tuya (ibnatu labun) boʻladi. Undan ortsa, oltmishtagacha uch yashar urgʻochi tuya (hiqqa) boʻladi. Undan ortsa, yetmish beshtagacha toʻrt yashar tuya (jazaʼa) boʻladi. Undan ortsa, toʻqsontagacha ikkita ikki yashar urgʻochi tuya (ibnato labun) boʻladi. Undan ortsa, bir yuz yigirmagacha ikkita uch yashar urgʻochi tuya (hiqqatayn) boʻladi. Bir yuz yigirmadan ortsa, har ellikta(si)da bir hiqqa va har qirqta(si)da bir ibnatu labun boʻladi. Qoʻyda esa: har qirq qoʻyda bir qoʻy, bir yuz yigirmatagacha; undan ortsa, ikki yuztagacha ikki qoʻy; undan ortsa, uch yuz qoʻygacha uch qoʻy; uch yuz qoʻydan ortsa, har yuz qoʻyda bir qoʻy boʻladi. Soʻng toʻrt yuztaga yetgunicha unda boshqa narsa yoʻq. Sadaqadan qoʻrqib, ajralgan (mol) jamlanmaydi va jamlangan (mol) ajratilmaydi. Ikki sherikning (moli) boʻlsa, ular oʻzaro teng (hisob) qiladilar. Sadaqa (zakot)ga qari (hayvon) ham, nuqsonli (hayvon) ham olinmaydi.» Zuhriy aytdi: Zakot yigʻuvchi kelganda, qoʻylarni uch qismga ajratadi: bir qismi yaxshilari, bir qismi oʻrtachalari, bir qismi yomonlari; zakot yigʻuvchi oʻrtachasidan oladi. Zuhriy sigirni zikr etmadi. Abu Iso aytdi: Ibn Umar hadisi hasan hadisdir. Bu hadisga koʻpchilik fuqaholar amal qilganlar. Yunus ibn Yazid va boshqa bir necha kishi bu hadisni Zuhriydan, u Salimdan rivoyat qilganlar, lekin uni marfuʼ qilmaganlar; uni faqat Sufyon ibn Husayn marfuʼ qilgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ садақа (закот) ҳақида бир мактуб ёздирган эдилар, лекин уни амалдорларига жўнатмасданоқ вафот этдилар ва уни қиличлари билан бирга сақлаган эдилар. У зот вафот этганларидан сўнг, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) унга амал қилди, токи вафот этгунича; сўнг Умар (розияллоҳу анҳу) ҳам вафот этгунича амал қилди. Унда шундай ёзилган эди: «Беш туяда бир қўй, ўнта(си)да икки қўй, ўн бешта(си)да уч қўй, йигирмата(си)да тўрт қўй, йигирма бештадан ўттиз бештагача бир яшар урғочи туя (бинту махоз) (закот бўлади). Ундан ортса, қирқ бештагача икки яшар урғочи туя (ибнату лабун) бўлади. Ундан ортса, олтмиштагача уч яшар урғочи туя (ҳиққа) бўлади. Ундан ортса, етмиш бештагача тўрт яшар туя (жазаъа) бўлади. Ундан ортса, тўқсонтагача иккита икки яшар урғочи туя (ибнато лабун) бўлади. Ундан ортса, бир юз йигирмагача иккита уч яшар урғочи туя (ҳиққатайн) бўлади. Бир юз йигирмадан ортса, ҳар элликта(си)да бир ҳиққа ва ҳар қирқта(си)да бир ибнату лабун бўлади. Қўйда эса: ҳар қирқ қўйда бир қўй, бир юз йигирматагача; ундан ортса, икки юзтагача икки қўй; ундан ортса, уч юз қўйгача уч қўй; уч юз қўйдан ортса, ҳар юз қўйда бир қўй бўлади. Сўнг тўрт юзтага етгунича унда бошқа нарса йўқ. Садақадан қўрқиб, ажралган (мол) жамланмайди ва жамланган (мол) ажратилмайди. Икки шерикнинг (моли) бўлса, улар ўзаро тенг (ҳисоб) қиладилар. Садақа (закот)га қари (ҳайвон) ҳам, нуқсонли (ҳайвон) ҳам олинмайди.» Зуҳрий айтди: Закот йиғувчи келганда, қўйларни уч қисмга ажратади: бир қисми яхшилари, бир қисми ўртачалари, бир қисми ёмонлари; закот йиғувчи ўртачасидан олади. Зуҳрий сигирни зикр этмади. Абу Исо айтди: Ибн Умар ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Бу ҳадисга кўпчилик фуқаҳолар амал қилганлар. Юнус ибн Язид ва бошқа бир неча киши бу ҳадисни Зуҳрийдан, у Салимдан ривоят қилганлар, лекин уни марфуъ қилмаганлар; уни фақат Суфён ибн Ҳусайн марфуъ қилган.