Muhammad ibn Kaʼb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U: «Ramazonda Anas ibn Molikning oldiga keldim», deb yuqoridagiga oʻxshash (hadisni) zikr qildi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Muhammad ibn Jaʼfar — u Ibn Abu Kasirdir, madinalik, ishonchli (rovi), u Ismoil ibn Jaʼfarning akasidir. Abdulloh ibn Jaʼfar esa Ibn Najih boʻlib, Ali ibn Abdulloh al-Madiniyning otasidir, Yahyo ibn Maʼin uni zaif sanagan. Baʼzi ilm ahli shu hadisga koʻra: musofir uydan chiqishidan oldin uyida (roʻzasini) ochishi mumkin, ammo shahar yoki qishloq devoridan chiqmaguncha namozni qasr qilolmaydi, deyishgan. Bu Ishoq ibn Ibrohim al-Hanzaliyning soʻzidir.Муҳаммад ибн Каъб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У: «Рамазонда Анас ибн Моликнинг олдига келдим», деб юқоридагига ўхшаш (ҳадисни) зикр қилди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Муҳаммад ибн Жаъфар — у Ибн Абу Касирдир, мадиналик, ишончли (рови), у Исмоил ибн Жаъфарнинг акасидир. Абдуллоҳ ибн Жаъфар эса Ибн Нажиҳ бўлиб, Али ибн Абдуллоҳ ал-Мадинийнинг отасидир, Яҳё ибн Маъин уни заиф санаган. Баъзи илм аҳли шу ҳадисга кўра: мусофир уйдан чиқишидан олдин уйида (рўзасини) очиши мумкин, аммо шаҳар ёки қишлоқ деворидан чиқмагунча намозни қаср қилолмайди, дейишган. Бу Ишоқ ибн Иброҳим ал-Ҳанзалийнинг сўзидир.