حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا حِضْتُ يَأْمُرُنِي أَنْ أَتَّزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُنِي . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَمَيْمُونَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men hayz koʻrganimda, Rasululloh ﷺ menga belbogʻ (izor) bogʻlashimni buyurar, soʻngra menga yaqinlik qilar edilar. (Rovi) aytdi: Bu bobda Umm Salama va Maymunadan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Oishaning hadisi hasan sahihdir. Bu — Nabiy ﷺning sahobalaridan va tobeinlardan boʻlgan bir necha ilm ahlining soʻzidir; Shofeiy, Ahmad va Ishoq ham shuni aytadi.