حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، نَحْوَ هَذَا . وَقَدْ رَوَى غَيْرُ، وَاحِدٍ، هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ وَائِلٍ، عَنِ ابْنِهِ، . قَالَ أَبُو عِيسَى وَكَانَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ يُدَلِّسُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَرُبَّمَا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ وَائِلٍ عَنِ ابْنِهِ وَرُبَّمَا ذَكَرَهُ .
Bu hadisni Sufyondan birdan ortiq kishi az-Zuhriydan, u Anasdan rivoyat qilgan boʻlib, ularning rivoyatida Voildan, uning oʻgʻlidan (degan qismni) zikr qilishmagan. Abu Iso aytdi: Sufyon ibn Uyayna bu hadisda tadlis qilar edi, baʼzan unda Voildan, uning oʻgʻlidan (deganini) zikr qilmas, baʼzan zikr qilar edi.