حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعَارَ قَصْعَةً فَضَاعَتْ فَضَمِنَهَا لَهُمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ غَيْرُ مَحْفُوظٍ . وَإِنَّمَا أَرَادَ عِنْدِي سُوَيْدٌ الْحَدِيثَ الَّذِي رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَحَدِيثُ الثَّوْرِيِّ أَصَحُّ . اسْمُ أَبِي دَاوُدَ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir laganni ariyat (vaqtincha foydalanish uchun) olgan edilar, u (lagan) yoʻqolib (sinib) ketdi, shunda uni ularga toʻlab berdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis mahfuz (saqlangan, ishonchli) emas. Mening nazdimda, Suvayd faqat as-Savriy rivoyat qilgan hadisni qasd qilgan, as-Savriyning hadisi esa sahihroqdir. Abu Dovudning ismi Umar ibn Saʼddir.