حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَمْرٍ كَانَ لَنَا نَافِعًا إِذَا كَانَتْ لأَحَدِنَا أَرْضٌ أَنْ يُعْطِيَهَا بِبَعْضِ خَرَاجِهَا أَوْ بِدَرَاهِمَ وَقَالَ " إِذَا كَانَتْ لأَحَدِكُمْ أَرْضٌ فَلْيَمْنَحْهَا أَخَاهُ أَوْ لِيَزْرَعْهَا " .
Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ bizni biz uchun foydali boʻlgan bir ishdan qaytardilar: birortamizning yeri boʻlsa, uni hosilining bir qismi yoki dirhamlar evaziga (ishlatishga) berishimizdan. Va u zot: «Birortangizning yeri boʻlsa, uni (oʻz) birodariga (bepul) hadya qilsin yoki (oʻzi) ekib-tiksin», dedilar.