حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نَضْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا ضَرَّتَيْنِ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ أَوْ عَمُودِ فُسْطَاطٍ فَأَلْقَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْجَنِينِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ وَجَعَلَهُ عَلَى عَصَبَةِ الْمَرْأَةِ . قَالَ الْحَسَنُ وَأَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَهُ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ikki ayol kundosh edilar. Ulardan biri ikkinchisini tosh yoki chodir ustuni bilan urib yubordi, natijada (haligi ayol) jaynini (homilasini) tashlab yubordi. Shunda Rasululloh ﷺ janin toʻgʻrisida gʻurra — qul yoki choʻri (toʻlash) hukmini qildilar va uni (toʻlovni urgan) ayolning asabasi (erkak qarindoshlari) zimmasiga yukladilar. Al-Hasan aytdi: Bizga Zayd ibn Hubob ham Sufyondan, u Mansurdan shu hadisni shunga oʻxshash xabar berdi. Bu hasan sahih hadisdir.