حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، أَخْبَرَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ كَانَ مُؤَذِّنُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُمْهِلُ فَلاَ يُقِيمُ حَتَّى إِذَا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ خَرَجَ أَقَامَ الصَّلاَةَ حِينَ يَرَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَحَدِيثُ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَهَكَذَا قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنَّ الْمُؤَذِّنَ أَمْلَكُ بِالأَذَانِ وَالإِمَامَ أَمْلَكُ بِالإِقَامَةِ .
Yahyo ibn Muso bizga, Abdurrazzoq bizga, Isroil bizga xabar berdi, Simok ibn Harb menga xabar berib, Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdi: «Rasululloh ﷺning muazzini muhlat berib, iqomat qilmas, toki Rasululloh ﷺ chiqqanlarini koʻrgach, u zotni koʻrgan paytida iqomat qilar edi». Abu Iso aytdi: Jobir ibn Samuraning hadisi hasan sahih hadisdir. Isroilning Simokdan (qilgan) hadisini biz faqat shu yoʻl bilan bilamiz. Baʼzi ilm ahli ham shunday: «Muazzin azonga haqliroq, imom esa iqomatga haqliroqdir», dedilar.