حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ نَابِلٍ، صَاحِبِ الْعَبَاءِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ صُهَيْبٍ، قَالَ مَرَرْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ إِلَىَّ إِشَارَةً . وَقَالَ لاَ أَعْلَمُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ إِشَارَةً بِإِصْبَعِهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ بِلاَلٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَعَائِشَةَ .
Qutayba bizga aytib berdi, Lays ibn Saʼd bizga aytib berdi, u Bukayr ibn Abdulloh ibn al-Ashajjdan, u abolar sohibi Nobildan, u Ibn Umardan, u Suhayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Rasululloh ﷺning yonlaridan oʻtdim, u zot namoz oʻqiyotgan edilar. Men u zotga salom berdim, u zot menga ishora bilan (salomimni) qaytardilar. U (rovi): «Men u barmoqlari bilan ishora qildilar deganidan boshqasini bilmayman», dedi. U (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Bilol, Abu Hurayra, Anas va Oishadan (ham hadis) bor.