حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمْ نُبَايِعْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمَوْتِ إِنَّمَا بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نَفِرَّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى كِلاَ الْحَدِيثَيْنِ صَحِيحٌ قَدْ بَايَعَهُ قَوْمٌ مِنْ أَصْحَابِهِ عَلَى الْمَوْتِ وَإِنَّمَا قَالُوا لاَ نَزَالُ بَيْنَ يَدَيْكَ حَتَّى نُقْتَلَ وَبَايَعَهُ آخَرُونَ فَقَالُوا لاَ نَفِرُّ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u: «Biz Rasululloh ﷺga oʻlim ustiga bayʼat qilmadik, balki faqat qochmaslik ustiga bayʼat qildik», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ikkala hadisning ham maʼnosi sahihdir: ashoblaridan bir qavm unga oʻlim ustiga bayʼat qilib: ‹Toki oʻldirilgunimizcha oldingizdan jilmaymiz› deganlar, boshqalari esa unga bayʼat qilib: ‹Qochmaymiz› deganlar.