حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ سَرِيَّةً إِلَى خَثْعَمٍ فَاعْتَصَمَ نَاسٌ بِالسُّجُودِ فَأَسْرَعَ فِيهِمُ الْقَتْلُ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ لَهُمْ بِنِصْفِ الْعَقْلِ وَقَالَ " أَنَا بَرِيءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ يُقِيمُ بَيْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِكِينَ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلِمَ قَالَ " لاَ تَرَايَا نَارَاهُمَا " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xasʼam (qabilasi)ga bir sariya (qoʻshin) joʻnatdilar. (Oʻsha yerdagi) baʼzi odamlar sajda qilib (oʻzlarini musulmon koʻrsatib) panoh izladilar, ammo (qoʻshin) ularni tezda oʻldira boshladi. Bu (xabar) Nabiy ﷺga yetganda, u zot ularga (oʻldirilganlarga) yarim diyat (xun) toʻlashga buyurdilar va: «Men mushriklar orasida yashaydigan har bir musulmondan beriydirman», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, nega (unaqa)?» deyishdi. U zot: «Ularning (mushrik va musulmonning) ikkala oʻti bir-birini koʻrmasligi (kerak)», dedilar.