حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ مَا رَأَيْتُ مِنْ ذِي لِمَّةٍ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ أَحْسَنَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُ شَعْرٌ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ بَعِيدُ مَا بَيْنَ الْمَنْكِبَيْنِ لَمْ يَكُنْ بِالْقَصِيرِ وَلاَ بِالطَّوِيلِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَأَبِي رِمْثَةَ وَأَبِي جُحَيْفَةَ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Baro (roziyallohu anhu) aytdi: Men sochi yelkasiga tushib turgan, qizil hulla kiygan kishilardan Rasululloh ﷺdan koʻra koʻrkamroq birovni koʻrmaganman. U zotning sochlari yelkalariga urilib turardi, yelkalari orasi keng edi, na juda past, na juda baland edilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Jobir ibn Samura, Abu Rimsa va Abu Juhayfadan ham (rivoyatlar) bor. Bu hadis hasan sahihdir.