حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيِّ يَعُودُهُ . قَالَ فَوَجَدْتُ عِنْدَهُ سَهْلَ بْنَ حُنَيْفٍ . قَالَ فَدَعَا أَبُو طَلْحَةَ إِنْسَانًا يَنْزِعُ نَمَطًا تَحْتَهُ فَقَالَ لَهُ سَهْلٌ لِمَ تَنْزِعُهُ فَقَالَ لأَنَّ فِيهِ تَصَاوِيرَ وَقَدْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا قَدْ عَلِمْتَ . قَالَ سَهْلٌ أَوَلَمْ يَقُلْ " إِلاَّ مَا كَانَ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ " فَقَالَ بَلَى وَلَكِنَّهُ أَطْيَبُ لِنَفْسِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Ubaydulloh ibn Utba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abu Talha al-Ansoriyning (roziyallohu anhu) holidan xabar olgani uning huzuriga kirdi. U aytdi: «Men uning oldida Sahl ibn Hunayfni (roziyallohu anhu) topdim. Abu Talha bir kishini chaqirib, ostidagi gilamni (naqshli matoni) olib qoʻyishni buyurdi. Sahl unga: ‹Nega uni olib qoʻyyapsan?› dedi. U: ‹Chunki unda suratlar bor, Nabiy ﷺ esa sen bilgan narsani aytganlar›, dedi. Sahl: ‹U zot: ‹Matoga chizilgan naqshdan boshqasi›, deb (istisno qilmadilarmi?› dedi. U: ‹Ha (shunday), lekin bu mening koʻnglimga xushroqdir›, dedi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.