حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا مَشَتْ بِنَعْلٍ وَاحِدَةٍ . وَهَذَا أَصَحُّ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ مَوْقُوفًا وَهَذَا أَصَحُّ .
Abdurahmon ibn al-Qosim otasidan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, u bitta kovushda yurar edi. Bu (rivoyat) koʻproq sahihdir. Abu Iso aytdi: Buni Sufyon as-Savriy va boshqa koʻpchilik Abdurahmon ibn al-Qosimdan mavquf (sahobada toʻxtagan) holda shu tarzda rivoyat qilishgan. Bu koʻproq sahihdir.