حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ أَبِي طَالُوتَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ يَأْكُلُ الْقَرْعَ وَهُوَ يَقُولُ يَا لَكِ شَجَرَةً مَا أُحِبُّكِ إِلاَّ لِحُبِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِيَّاكِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جَابِرٍ عَنْ أَبِيهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Abu Talut (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning oldiga kirdim, u qovoq yeb oʻtirib: ‹Ey daraxt, men seni faqat Rasululloh ﷺ seni yaxshi koʻrganlari uchun yaxshi koʻraman›, der edi». Bu bobda Hakim ibn Jobirdan, u otasidan (rivoyat qilingan hadis) ham bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir.