حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ عِيسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَامَ إِلَى قِرْبَةٍ مُعَلَّقَةٍ فَخَنَثَهَا ثُمَّ شَرِبَ مِنْ فِيهَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِصَحِيحٍ . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْعُمَرِيُّ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ وَلاَ أَدْرِي سَمِعَ مِنْ عِيسَى أَمْ لاَ
Abdulloh ibn Unays (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Men Nabiy ﷺ ni osigʻliq bir meshning oldiga borib, uni qayirib, soʻng uning ogʻzidan ichganlarini koʻrdim». (Roviy) aytdi: Bu bobda Ummu Sulaymdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadisning isnodi sahih emas. Abdulloh ibn Umar al-Umariy hadisda zaif (sanaladi), uning Isodan eshitgan-eshitmaganini ham bilmayman.