حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ تَقُولُونَ لِي فِيَّ التِّيهُ وَقَدْ رَكِبْتُ الْحِمَارَ وَلَبِسْتُ الشَّمْلَةَ وَقَدْ حَلَبْتُ الشَّاةَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ فَعَلَ هَذَا فَلَيْسَ فِيهِ مِنَ الْكِبْرِ شَيْءٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Jubayr ibn Mutʼim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlar mening haqimda kibr (takabburlik) bor deysizlar, holbuki men eshakka mindim, jun choponni kiydim va qoʻyni oʻzim sogʻdim. Rasululloh ﷺ: ‹Kim shunday qilsa, unda kibrdan hech narsa yoʻq›, deganlar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.