حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى الْبَكَّاءُ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ تَجَشَّأَ رَجُلٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُفَّ عَنَّا جُشَاءَكَ فَإِنَّ أَكْثَرَهُمْ شِبَعًا فِي الدُّنْيَا أَطْوَلُهُمْ جُوعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Bir kishi Nabiy ﷺning huzurida kekirdi. Shunda u zot: ‹Kekirishingni bizdan toxtat. Chunki dunyoda eng koʻp toʻq boʻlganlar Qiyomat kunida eng uzoq och qoluvchilardir›, dedilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan gʻaribdir. Bu bobda Abu Juhayfadan ham (rivoyat) bor.