حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ مِنَّا يَلْقَى أَخَاهُ أَوْ صَدِيقَهُ أَيَنْحَنِي لَهُ قَالَ " لاَ " . قَالَ أَفَيَلْتَزِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ قَالَ " لاَ " . قَالَ أَفَيَأْخُذُ بِيَدِهِ وَيُصَافِحُهُ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, bizdan birimiz oʻz birodari yoki doʻstiga roʻbaroʻ kelsa, unga taʼzim qilib egilsinmi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. U: «Uni quchoqlab oʻpsinmi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. U: «Uning qoʻlini olib koʻrishsinmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.