حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنِ الطُّفَاوِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ إِلاَّ أَنَّ الطُّفَاوِيَّ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَلاَ نَعْرِفُ اسْمَهُ . وَحَدِيثُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَتَمُّ وَأَطْوَلُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan shunga oʻxshash va shu maʼnoda (hadis) rivoyat qildi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir, faqat Tufoviyni biz shu hadisdan boshqa yerda bilmaymiz va uning ismini ham bilmaymiz. Ismoil ibn Ibrohimning hadisi esa toʻliqroq va uzunroqdir.