حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْصِنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْْ : (مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ ) شَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قَارِبُوا وَسَدِّدُوا وَفِي كُلِّ مَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ كَفَّارَةٌ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا أَوِ النَّكْبَةِ يُنْكَبُهَا " .
قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . ابْنُ مُحَيْصِنٍ هُوَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَيْصِنٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Kim biror yomonlik qilsa, unga jazo berilur} (Niso 123) (oyati) nozil boʻlganda, bu musulmonlarga ogʻir botdi va ular buni Nabiy ﷺga shikoyat qildilar. Shunda u zot: «Toʻgʻri yoʻlga yaqinlashinglar va rost yoʻlni tutinglar; moʼminga yetgan har bir narsada kafforat bordir, hatto uni sanchgan tikan yoki uni (kasallik) urgan musibatda ham», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Ibn Muhaysin — u Umar ibn Abdurahmon ibn Muhaysindir.