حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، كُوفِيٌّ عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، يَسْتَغْفِرُ لأَبَوَيْهِ وَهُمَا مُشْرِكَانِ فَقُلْتُ لَهُ أَتَسْتَغْفِرُ لأَبَوَيْكَ وَهُمَا مُشْرِكَانِ . فَقَالَ أَوَلَيْسَ اسْتَغْفَرَ إِبْرَاهِيمُ لأَبِيهِ وَهُوَ مُشْرِكٌ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَتْ : ( مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir kishining mushrik boʻlgan ota-onasi uchun magʻfirat soʻrayotganini eshitdim-da, unga: «Sen ota-onang mushrik boʻla turib, ular uchun magʻfirat soʻraysanmi?» dedim. U: «Ibrohim otasi mushrik boʻla turib, uning uchun magʻfirat soʻramaganmidi?» dedi. Men buni Nabiy ﷺga aytdim, shunda: {Nabiyga ham, iymon keltirgan kishilarga ham mushriklar uchun magʻfirat soʻrashlari (joiz) boʻlmagan} (Tavba 113) (oyati) nozil boʻldi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Bu bobda Said ibn Musayyabdan, u otasidan (rivoyat) ham bordir.