حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، سَعْدٍ قَالَ أُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ . فَذَكَرَ قِصَّةً فَقَالَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَلَيْسَ قَدْ أَمَرَ اللَّهُ بِالْبِرِّ وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُ طَعَامًا وَلاَ أَشْرَبُ شَرَابًا حَتَّى أَمُوتَ أَوْ تَكْفُرَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : (ووَصَّيْنَا الإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ) الآيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Musʼab ibn Saʼd otasi Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U: «Men haqimda toʻrtta oyat nozil boʻldi», dedi va voqeani zikr qildi. Saʼdning onasi: «Alloh (ota-onaga) yaxshilik qilishni buyurmaganmidi? Alloh nomiga qasamki, sen kufr keltirmaguningcha yo men oʻlmagunimcha taom yemayman va ichimlik ichmayman», degandi. (Saʼd) aytdi: Ular unga taom yedirmoqchi boʻlganlarida, ogʻzini ochib (taqib) qoʻyardilar. Shunda mana bu oyat nozil boʻldi: {Biz insonni ota-onasiga yaxshilik qilishga buyurdik} (Ankabut 8) — oyatning oxirigacha. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.