حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ، وَسُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ يَهُودِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَوَاتِ عَلَى إِصْبَعٍ وَالأَرَضِينَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْجِبَالَ عَلَى إِصْبَعٍ وَالْخَلاَئِقَ عَلَى إِصْبَعٍ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا الْمَلِكُ . قَالَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ قَالَ : (ومَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ ) . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Bir yahudiy Nabiy ﷺning oldiga kelib: «Ey Muhammad, albatta, Alloh osmonlarni bir barmoq ustida, yerlarni bir barmoq ustida, togʻlarni bir barmoq ustida va (barcha) maxluqotni bir barmoq ustida ushlab turadi, soʻng: ‹Men podshohman›, deydi», dedi. (Abdulloh) aytdi: Shunda Nabiy ﷺ ozish tishlari koʻrinib ketguncha kuldilar va: {Ular Allohni haqiqiy qadri bilan ulugʻlamadilar} (Zumar 67) (oyatini) oʻqidilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hasan sahih hadisdir.