حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ " . ثُمَّ قَرَأَ : ( وقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ) قَالَ أَبُو عِيسَى . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Duo — ayni ibodatdir», deganlarini eshitdim. Soʻngra u zot: {Robbingiz dedi: ‹Menga duo qilingiz, Men ijobat qilurman. Albatta, Menga ibodat qilishdan kibr qiladiganlar tez orada xor boʻlib jahannamga kirurlar›} (Gʻofir 60) ( oyatini) oʻqidilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.