حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ، رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ قَالَ " اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا " . وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَا نَفْسِي بَعْدَ مَا أَمَاتَهَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Huzayfa ibn al-Yamon (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uxlamoqchi boʻlganlarida: «Allohumma bismika amutu va ahya (Ey Allohim, Sening isming bilan oʻlaman va tirilaman)», der edilar. Uygʻonganlarida esa: «Al-hamdu lillahil-lazi ahya nafsi baʼda ma amataha va ilayhin-nushur (Hamd meni oʻldirganidan soʻng jonimni tiriltirgan Allohga xosdir, qaytish ham Unga boʻladi)», der edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan, sahihdir.