حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ الشَّحَّامُ، حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ سَمِعَنِي أَبِي، وَأَنَا أَقُولُ اللَّهُمَّ، إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْكَسَلِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ . قَالَ يَا بُنَىَّ مِمَّنْ سَمِعْتَ هَذَا قَالَ قُلْتُ سَمِعْتُكَ تَقُولُهُنَّ . قَالَ الْزَمْهُنَّ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُنَّ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ [صَحِيحٌ][غَرِيبٌ] .
Muslim ibn Abu Bakra (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U: «Otam meni: ‹Allohim, men Senga gʻam-anduh, dangasalik va qabr azobidan panoh tilayman›, deb aytayotganimda eshitib qoldi va: ‹Ey oʻgʻilcham, buni kimdan eshitding?› dedi. Men: ‹Sen aytayotganingda eshitganman›, dedim. U: ‹Bularni mahkam tutgin, chunki men Rasululloh ﷺni bularni aytayotganlarini eshitganman›, dedi», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.