حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ مَنْصُورَ بْنَ زَاذَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، دَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَخْدُمُهُ . قَالَ فَمَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ صَلَّيْتُ فَضَرَبَنِي بِرِجْلِهِ وَقَالَ " أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ " . قُلْتُ بَلَى . قَالَ " لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Qays ibn Saʼd ibn Uboda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Otasi uni Nabiy ﷺga xizmat qilishi uchun topshirgan edi. U aytdi: «Nabiy ﷺ men yonimdan oʻtib qoldilar, men endigina namoz oʻqib boʻlgan edim. Shunda ular oyoqlari bilan menga turtib: ‹Seni jannat eshiklaridan bir eshigiga koʻrsatib qoʻymaymi?› dedilar. Men: ‹Albatta (koʻrsating)›, dedim. Ular: ‹La havla va la quvvata illa billah (Allohdan boshqa hech qanday kuch va quvvat yoʻq)›, dedilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan sahih gʻaribdir.