حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُفْيَانَ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَعْدَانَ، أَخْبَرَنِي عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ الْجَرْمِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي وَقَدْ وَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ أَصَابِعَهُ وَبَسَطَ السَّبَّابَةَ وَهُوَ يَقُولُ " يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Osim ibn Kulayb al-Jarmiy otasidan, u bobosi Kulayb al-Jarmiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U aytdi: «Men Nabiy ﷺning huzurlariga kirdim, u zot namoz oʻqiyotgan edilar. Chap qoʻllarini chap sonlariga, oʻng qoʻllarini oʻng sonlariga qoʻyib, barmoqlarini yumib, koʻrsatkich barmoqlarini choʻzgan holda: ‹Ya muqollibal-qulubi sabbit qalbiy ala diynik (Ey qalblarni oʻzgartirguvchi Zot, qalbimni Sening dining ustida sobit qilgin)›, deyayotgan edilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan gʻaribdir.