حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ زَاذَانَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اسْتَخْلَفْتَ . قَالَ " إِنِ اسْتَخْلَفْتُ عَلَيْكُمْ فَعَصَيْتُمُوهُ عُذِّبْتُمْ وَلَكِنْ مَا حَدَّثَكُمْ حُذَيْفَةُ فَصَدِّقُوهُ وَمَا أَقْرَأَكُمْ عَبْدُ اللَّهِ فَاقْرَءُوهُ " . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَقُلْتُ لإِسْحَاقَ بْنِ عِيسَى يَقُولُونَ هَذَا عَنْ أَبِي وَائِلٍ . قَالَ لاَ عَنْ زَاذَانَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ حَدِيثُ شَرِيكٍ .
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «(Sahobalar): ‹Yo Rasululloh, biror kishini oʻzingizdan keyin xalifa qilib qoldirsangiz (qani edi)›, dedilar. U zot: ‹Agar men sizlarga birovni xalifa qilib qoldirsam-u, sizlar unga itoatsizlik qilsanglar, azoblanasizlar. Lekin Huzayfa sizlarga nima desa, uni tasdiqlanglar va Abdulloh sizlarga (Qurʼonni) qanday oʻqitsa, oʻshanday oʻqinglar›, dedilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir va u Shariykning hadisidir.