حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ زَكَرِيَّا ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ إِنَّ عَيْبَتِي الَّتِي آوِي إِلَيْهَا أَهْلُ بَيْتِي وَإِنَّ كَرِشِي الأَنْصَارُ فَاعْفُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ وَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Ogoh boʻlinglar! Men panoh topadigan eng yaqin sirdoshlarim — ahli baytimdir, ichki maxfiy ahlim esa ansorlardir. Bas, ularning xato qilganlarini avf etinglar va yaxshilik qilganlaridan qabul qilinglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Bu bobda Anasdan ham (rivoyat) bor.