حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ سَأَلَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ صَدَقَةِ الْعَسَلِ . قَالَ قُلْتُ مَا عِنْدَنَا عَسَلٌ نَتَصَدَّقُ مِنْهُ وَلَكِنْ أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ حَكِيمٍ أَنَّهُ قَالَ لَيْسَ فِي الْعَسَلِ صَدَقَةٌ . فَقَالَ عُمَرُ عَدْلٌ مَرْضِيٌّ . فَكَتَبَ إِلَى النَّاسِ أَنْ تُوضَعَ . يَعْنِي عَنْهُمْ .
Nofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Abdulaziz mendan asal sadaqasi (zakoti) haqida soʻradi. Men: «Bizda sadaqa qiladigan asal yoʻq, lekin bizga Mugʻiyra ibn Hakim xabar berdiki, u: ‹Asalda sadaqa yoʻq›, degan», dedim. Shunda Umar: «(U) adolatli, qoniqarli (kishi)dir», dedi-da, odamlarga: «(Asal zakoti) ulardan soqit qilinsin», deb maktub yozdi.