حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا . وَاخْتَارُوهُ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Labbayka bi-umratin va hajjatin» (Mana men umra va haj bilan keldim) deb aytayotganlarini eshitdim. (Roviy) aytdi: Bu bobda Umar va Imron ibn Husayndan ham (hadis) bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi hasan sahih hadisdir. Baʼzi ilm ahli shunga (amal qilishga) ketishgan va kufaliklar hamda boshqalardan (baʼzilar) buni ixtiyor qilishgan.