حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنِ ابْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم طَافَ بِالْبَيْتِ مُضْطَبِعًا وَعَلَيْهِ بُرْدٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثُ الثَّوْرِيِّ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِهِ وَهُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَبْدُ الْحَمِيدِ هُوَ ابْنُ جُبَيْرِ بْنِ شَيْبَةَ . عَنِ ابْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَى بْنُ أُمَيَّةَ .
Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Baytni muztabiʼ holatda (ridoning bir uchini oʻng qoʻltiq ostidan oʻtkazib, chap yelkaga tashlab) tavof qildilar, ustlarida esa burd (yopinchiq) bor edi. Abu Iso aytdi: Bu Savriyning Ibn Jurayjdan (rivoyat qilgan) hadisidir va biz uni faqat uning rivoyatidan bilamiz; bu hasan sahih hadisdir. Abdulhamid esa — u Ibn Jubayr ibn Shaybadir — Ibn Yaʼlodan, u otasidan rivoyat qilgan, u esa Yaʼlo ibn Umayyadir.