حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَسْتَحِبُّ أَنْ يَقْرَأَ، فِي رَكْعَتَىِ الطَّوَافِ بِـ ( قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ) وَ ( قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عِمْرَانَ وَحَدِيثُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ فِي هَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عِمْرَانَ ضَعِيفٌ فِي الْحَدِيثِ .
Jaʼfar ibn Muhammad (rahimahulloh) otasidan rivoyat qiladi: U tavofning ikki rakʼatida {Qul yo ayyuhal-kofirun} va {Qul huvalloohu ahad}ni oʻqishni mustahab sanardi. Abu Iso aytdi: Bu (rivoyat) Abdulaziz ibn Imronning hadisidan sahihroqdir. Jaʼfar ibn Muhammadning otasidan (qilgan) bu hadisi, Jaʼfar ibn Muhammadning otasidan, u Jobirdan, u Nabiy ﷺdan (qilgan) hadisidan sahihroqdir. Abdulaziz ibn Imron esa hadisda zaifdir.