حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَعَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَخَّرَ طَوَافَ الزِّيَارَةِ إِلَى اللَّيْلِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي أَنْ يُؤَخَّرَ طَوَافُ الزِّيَارَةِ إِلَى اللَّيْلِ وَاسْتَحَبَّ بَعْضُهُمْ أَنْ يَزُورَ يَوْمَ النَّحْرِ وَوَسَّعَ بَعْضُهُمْ أَنْ يُؤَخَّرَ وَلَوْ إِلَى آخِرِ أَيَّامِ مِنًى .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ziyorat tavofini kechgacha kechiktirdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Baʼzi ilm ahllari ziyorat tavofini kechgacha kechiktirishga ruxsat berishgan, baʼzilari nahr (qurbonlik) kuni ziyorat qilishni mustahab deyishgan, baʼzilari esa Mino kunlarining oxirigacha boʻlsa ham kechiktirishga keng yoʻl qoʻyishgan.