Gapning xulosasi–shu. Choʻzib oʻtirishning hojati yoʻq. Modomiki, kofirlar Qurʼonni Muhammadning oʻzi toʻqib chiqargan, deyishayotgan ekan, demak, uni boshqa bir inson ham yarata olarkanda?! Ularning soʻzlaridan shu maʼno chiqadi-da. Ey, Paygʻambari oxiri zamon! Sen oʻsha «Qurʼonni Muhammadning oʻzi toʻqib olgan» deb aytayotgan kofirlarga:

«Agar rostgoʻy boʻlsangiz, unga oʻxshash bir sura keltiring va (bu ishga) Allohdan boshqa, kuchingiz yetganicha, kimni xohlasangiz, chaqiring», deb ayt.

Ha, agar shunday boʻlsa, oʻzlari Qurʼoni Karimning hammasini emas, hech boʻlmasa bittagina surasining oʻxshashini toʻqib keltirsinlar. Ozchilik boʻlsalar, xohlaganlaricha yordamchi chaqiraversinlar. Butun dunyo bir boʻlib urinsalar-da, Qurʼoni Karimdagi eng kichik suraning ham mislini yaratishga qodir emaslar.

Bu taklif voqelikda boʻlgan. Uni bajarishga urinib koʻrgan kofirlar ham boʻlganlar. Ammo ular hech narsani eplay olmaganlar. Bu sobit haqiqatdir. Asrlar, yillar, oylar va kunlar oʻtishi bilan Qurʼoni Karimning ilohiy moʻʼjizaligi tobora ayonlashib bormoqda. Ilm-fanning rivojlanishi bunga sabab boʻlyapti. Koʻpgina ilm egalari iymonga kelib, Islomni qabul etmoqda. Ular «Nima uchun musulmon boʻldingiz?» degan savolga, «Qurʼonni oʻqib chiqdim, bunday kitobni Allohning Oʻzi yaratmasa, inson zoti toʻqib chiqara olmaydi, degan fikrga keldim va musulmon boʻldim», deb javob bermoqdalar. Ammo, qadimda boʻlganidek, hozir ham koʻpchilik bu ilohiy kitobni oʻqimay yoki uni insof ila oʻrganmay turib, inkor qiladilar. U haqida turli boʻlmagʻur gaplar aytadilar. Hammalarining–avvalgilarning ham, keyingilarning ham Qurʼoni Karim haqidagi gaplari notoʻgʻridir.