وَلَوْلَآ إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَـٰذَا سُبْحَـٰنَكَ هَـٰذَا بُهْتَـٰنٌ عَظِيمٌ
Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Uni eshitgan chog`ingizda: «Bizga buni gapirmog`imiz to`g`ri kelmas. O`zing poksan! Bu katta bo`htondir!» desangiz bo`lmasmidi?!Уни эшитган чоғингизда: «Бизга буни гапирмоғимиз тўғри келмас. Ўзинг поксан! Бу катта бўҳтондир!» десангиз бўлмасмиди?!Alauddin Mansour: Uni eshitgan paytingizda: «Bu (mish-mishni) soʻzlash biz uchun joiz emasdir. Ey pok Parvardigor, bu ulugʻ boʻhton-ku!», desangizlar boʻlmasmidi?!Уни эшитган пайтингизда: «Бу (миш-мишни) сўзлаш биз учун жоиз эмасдир. Эй пок Парвардигор, бу улуғ бўҳтон-ку!», десангизлар бўлмасмиди?!
Oisha onamiz gaplarida davom etib, yana quyidagilarni aytadilar:
«Alloh taolo meni oqlash uchun ushbu oyatlarni nozil qilganida Abu Bakr (u kishi qarindosh boʻlgani va faqirligi uchun Mistoh ibn Asosaga nafaqa berib turardilar): «Allohga qasamki, Oisha haqida qilgan gapi uchun Mistohga abadiy hech narsa bermayman», dedilar. Shunda Alloh taolo quyidagi oyatni nozil qildi: