QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Az-Zukhruf surasi · Oyatсураси · Оят23

وَكَذَٰلِكَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم مُّقْتَدُونَ

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Xuddi shuningdek, Biz sendan ilgari ham qaysi bir qishloq-shaharga ogohlantirguvchi yuborsak, albatta, uning zodagonlari: «Ta'kidki, biz ota-bobolarimizni bir dinda topdik va, albatta, biz ularning izlaridan ergashguvchilardirmiz», dedilar.Худди шунингдек, Биз сендан илгари ҳам қайси бир қишлоқ-шаҳарга огоҳлантиргувчи юборсак, албатта, унинг зодагонлари: «Таъкидки, биз ота-боболаримизни бир динда топдик ва, албатта, биз уларнинг изларидан эргашгувчилардирмиз», дедилар.Alauddin Mansour: (Ey Muhammad alayhis-salotu vas-salom), shuningdek, Biz sizdan ilgari biron qishloq-shaharga biron ogohlantirguvchi-paygʻambar yubormadik, magar (yuborganimizda) u joyning boyonlari: «Albatta bizlar ularning izlaridan ergashguvchidirmiz», deganlar.(Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), шунингдек, Биз сиздан илгари бирон қишлоқ-шаҳарга бирон огоҳлантиргувчи-пайғамбар юбормадик, магар (юборганимизда) у жойнинг боёнлари: «Албатта бизлар уларнинг изларидан эргашгувчидирмиз», деганлар.

491-sahifa · 25-juz · 49-hizb491-саҳифа · 25-жуз · 49-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
وَكَذَٰلِكَva xuddi shuningdekва худди шунингдекمَآemasэмасأَرْسَلْنَاyubordikюбордикمِن-dan-данقَبْلِكَsendan ilgariсендан илгариفِى-ga-гаقَرْيَةٍۢqishloq-shaharқишлоқ-шаҳарمِّنhech birҳеч бирنَّذِيرٍogohlantirguvchiогоҳлантиргувчиإِلَّاmagarмагарقَالَdediдедиمُتْرَفُوهَآuning zodagonlariунинг зодагонлариإِنَّاalbatta, bizалбатта, бизوَجَدْنَآtopdikтопдикءَابَآءَنَاota-bobolarimizniота-боболаримизниعَلَىٰٓustidaустидаأُمَّةٍۢbir dinбир динوَإِنَّاva albatta, bizва албатта, бизعَلَىٰٓustidaустидаءَاثَـٰرِهِمularning izlariуларнинг излариمُّقْتَدُونَergashguvchilarmizэргашгувчилармиз
TafsirТафсир

Ota-bobolarining ishlarini oʻz kufr va zalolatlariga hujjat-dalil qilib olish faqat Qurʼon nozil boʻlgandan keyingi mushriklarga xos emas, balki bu dard barcha davr mushriklarining urf-odatidir.

Qachonki Alloh tomonidan ogohlantiruvchi Paygʻambar kelib, ularni haq dinga daʼvat qilib, oʻziga ergashishga chaqirsa, oʻsha yurtlarning boylari, zodagon boshliqlari hammaning nomidan javob berib:

«Taʼkidki, biz ota-bobolarimizni bir dinda topdik va, albatta, biz ularning izlaridan ergashguvchilardirmiz», dedilar».

Shunda ularga: