نوح

إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١﴾

Biz Nuhni o'z qavmiga, qavmingni ularga alamli azob kelishidan avval ogohlantirgin, deb Payg'ambar qilib yubordik.

قَالَ يَـٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿٢﴾

U: «Ey qavmim, albatta, men siz uchun ochiq-oydin ogohlantiruvchiman.

أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ﴿٣﴾

Allohga ibodat qilinglar, Unga taqvo qilinglar va menga itoat qilinglar.

يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

U sizlarning gunohlaringizdan mag'firat qiladir va sizni belgilangan ajalgacha qo'yib qo'yadir. Agar bilsangiz, albatta, Allohning ajali orqaga surilmaydir», – dedi.

قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًا وَنَهَارًا ﴿٥﴾

U: «Robbim, men o'z qavmimni kechayu kunduz da'vat qildim.

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًا ﴿٦﴾

Mening chaqirig'im ularda qochishdan boshqa narsani ziyoda qilmadi.

وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًا ﴿٧﴾

Va albatta, qachonki men ularni Sening mag'firat qilishing uchun chaqirsam, ular barmoqlarini quloqlariga tiqdilar va kiyimlariga burkanib oldilar, hamda (kofirlikda) sobit bo'ldilar va nihoyatda ulkan takabburlik qildilar.

ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ﴿٨﴾

So'ngra, albatta, men ularni jahriy da'vat qildim.

ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا ﴿٩﴾

So'ngra, albatta, men ularga oshkora va yashirin (da'vat) qildim.

فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًا ﴿١٠﴾

Bas, o'z Robbingizga istig'for ayting, albatta, U gunohlarni ko'plab mag'firat qiluvchidir», dedim.

يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا ﴿١١﴾

«U zot osmondan ustingizga ketma-ket baraka yomg'irini yuboradir.

وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّـٰتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَـٰرًا ﴿١٢﴾

Va sizga molu mulk va bola-chaqa ila madad beradir va sizlarga bog'u rog'lar hamda anhorlarni beradir.

مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا ﴿١٣﴾

Sizlarga nima bo'ldiki, Allohning azamatini o'ylab ko'rmaysizlar?

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴿١٤﴾

Holbuki, U sizlarni holatma-holat yaratdi.

أَلَمْ تَرَوْا۟ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍ طِبَاقًا ﴿١٥﴾

Alloh yetti osmonni qandoq qilib tabaqama-tabaqa yaratib qo'yganini ko'rmadingizmi?

وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًا ﴿١٦﴾

Va ular ichida oyni nur va quyoshni chiroq qilib qo'yganini ko'rmadingizmi?

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًا ﴿١٧﴾

Va Alloh sizlarni yerdan o'stirib chiqaradir.

ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا ﴿١٨﴾

So'ngra sizlarni unga qaytaradir va yana chiqaradir.

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًا ﴿١٩﴾

Va Alloh sizlarga yerni gilamdek to'shab qo'ydi.

لِّتَسْلُكُوا۟ مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ﴿٢٠﴾

Unda siz keng yo'llardan yurishingiz uchun», dedi.

قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُوا۟ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا ﴿٢١﴾

Nuh: «Ey Robbim, albatta, ular menga isyon qildilar va moli, bola-chaqasi xusrondan boshqani ziyoda qilmaganga ergashdilar.

وَمَكَرُوا۟ مَكْرًا كُبَّارًا ﴿٢٢﴾

Va nihoyatda ulkan makr qildilar.

وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا ﴿٢٣﴾

Va ular: «Olihalaringizni hech tark qilmanglar, va, albatta, Vaddni ham, Suva'ni ham, Yag'usni ham, Ya'uqni ham va Nasrni ham tark qilmang», dedilar.

وَقَدْ أَضَلُّوا۟ كَثِيرًا ۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَـٰلًا ﴿٢٤﴾

Darhaqiqat, ular ko'plarini adashtirdi. Va Sen zolimlarga zalolatdan boshqani ziyoda qilma», dedi.

مِّمَّا خَطِيٓـَٔـٰتِهِمْ أُغْرِقُوا۟ فَأُدْخِلُوا۟ نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا۟ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًا ﴿٢٥﴾

Ular xatolari tufayli g'arq qilindilar, bas, olovga kiritildilar. Bas, o'zlariga Allohdan o'zga yordamchi topa olmadilar.

وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ دَيَّارًا ﴿٢٦﴾

Va Nuh: «Ey Robbim, yer yuzida kofirlardan birorta ham harakatlanuvchini qo'ymagin.

إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا۟ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓا۟ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا ﴿٢٧﴾

Albatta, sen ularni tek qo'ysang, bandalaringni adashtiradilar va fojiru kofirdan boshqa tug'maslar.

رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارًۢا ﴿٢٨﴾

Robbim, meni mag'firat qilgin, mening ota-onamni ham va uyimga mo'min bo'lib kirganlarni va mo'minlaru mo'minalarni ham. Va zolimlarga halokatdan o'zga narsani ziyoda qilma», dedi.