Ahli jannatlar jannatda soʻkish, koyish, ozor, yolgʻon, boʻhton, botil gaplarni, koʻngillarini behuzur qiladigan biror ogʻiz soʻzni eshitmaydilar. Chunki, bir ogʻiz bekorchi soʻz ham rohatlariga xalal berishi mumkin. Jannatdagilar faqat yaxshi va yoqimli soʻzlarni eshitadilar, xolos. Bu tomondan boʻladigan rohatlari ham oliy darajada. Bekorchi gaplarni, soʻkish, itob, koyish, tahdidlarni doʻzaxiylar eshitaversinlar. Ahli jannatning rohat-farogʻati bu bilan tugamaydi. Ularga jannatda boshqa neʼmatlar ham bor.

Jumladan: