Imom al-Muayyad billoh Muhammad ibn al-Imom al-Mutavakkil alalloh Ismoil ibn al-Imom al-Qosim ibn Muhammad
Muhaddis
al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy)ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий)
Taxminan 1044 yili tugʻilib, zamonasining olimlariga turli ilmlardan oʻqidi va koʻp ilmiy maʼrifatlarda oʻzib ketdi. Imom al-Mahdiy Ahmad ibn al-Hasan 1092 yili vafot etgach unga xalifalik bayʼati qilindi va oʻsha paytdagi Yaman raislari — sayyid Aliy ibn al-Mutavakkil, undan keyin xalifalikni olgan sayyid Muhammad ibn Ahmad, al-Husayn ibn al-Hasan ibn al-Imom al-Qosimning oʻgʻli va sayyid al-Qosim ibn al-Muayyad — unga birlashdi; lekin Imom yurtlari shular orasida boʻlingan boʻlib, unga faqat nom va xutba qolgan edi. Alloh avliyolaridan va xalifalarning eng odillaridan edi — ishlarining birortasida jabr qilgani eshitilmadi. Koʻp ibodat qilar, koʻp yigʻlar, doim Allohdan qoʻrqib turardi; unga kelgan nazrlardan, halol tomondan ekanini bilgandan keyingina yer, baytulmoldan hech nima olmasdi. Majlisi olimlar, solihlar, ilm oʻqilishi va Qurʼon tilovati bilan obod edi; barcha holatida tili Alloh zikri bilan hoʻl edi. Raiyatdagi adolati maqol boʻlib ketdi va zamondoshlari uni «Abu Ofiya» deb kunyalardi, chunki ularning birortasiga na molida, na badanida zarar bermasdi — hatto baʼzan bir nima kerak boʻlsa, mollari mavjud boy savdogarlardan qarz soʻrar, ular bermasdi, chunki na hozir, na kelajakda qoʻrqmasdilar. Mashhur Hijrat Maʼbarni vatan tutdi. Juma kechasi, jumod al-oxiraning uchinchisida vafot etdi va xalifalik undan keyin «al-Mavohib» sohibi al-Mahdiy Muhammad ibn Ahmadga oʻtdi.Тахминан 1044 йили туғилиб, замонасининг олимларига турли илмлардан ўқиди ва кўп илмий маърифатларда ўзиб кетди. Имом ал-Маҳдий Аҳмад ибн ал-Ҳасан 1092 йили вафот этгач унга халифалик байъати қилинди ва ўша пайтдаги Яман раислари — саййид Алий ибн ал-Мутаваккил, ундан кейин халифаликни олган саййид Муҳаммад ибн Аҳмад, ал-Ҳусайн ибн ал-Ҳасан ибн ал-Имом ал-Қосимнинг ўғли ва саййид ал-Қосим ибн ал-Муайяд — унга бирлашди; лекин Имом юртлари шулар орасида бўлинган бўлиб, унга фақат ном ва хутба қолган эди. Аллоҳ авлиёларидан ва халифаларнинг энг одилларидан эди — ишларининг бирортасида жабр қилгани эшитилмади. Кўп ибодат қилар, кўп йиғлар, доим Аллоҳдан қўрқиб турарди; унга келган назрлардан, ҳалол томондан эканини билгандан кейингина ер, байтулмолдан ҳеч нима олмасди. Мажлиси олимлар, солиҳлар, илм ўқилиши ва Қуръон тиловати билан обод эди; барча ҳолатида тили Аллоҳ зикри билан ҳўл эди. Раиятдаги адолати мақол бўлиб кетди ва замондошлари уни «Абу Офия» деб куняларди, чунки уларнинг бирортасига на молида, на баданида зарар бермасди — ҳатто баъзан бир нима керак бўлса, моллари мавжуд бой савдогарлардан қарз сўрар, улар бермасди, чунки на ҳозир, на келажакда қўрқмасдилар. Машҳур Ҳижрат Маъбарни ватан тутди. Жума кечаси, жумод ал-охиранинг учинчисида вафот этди ва халифалик ундан кейин «ал-Мавоҳиб» соҳиби ал-Маҳдий Муҳаммад ибн Аҳмадга ўтди.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 139Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 139
al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy)ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий)
Taxminan bir ming qirq toʻrtinchi yilda tugʻilgan va zamonasining ulamolari huzurida ilmning turli xillarini oʻqib, koʻp ilmiy maʼrifatlarda oʻzib ketgan. Imom al-Mahdiy Ahmad ibn al-Hasan bir ming toʻqson ikkinchi yilda vafot etgach, unga xalifalik bayʼati qilingan va oʻsha vaqtdagi Yaman raislari — Sayyid Aliy ibn al-Mutavakkil, undan keyin xalifalikka oʻtgan Sayyid Muhammad ibn Ahmad, Sayyid al-Husayn ibn al-Hasan ibn al-Imom al-Qosim urugʻidan bir sayyid, Sayyid al-Qosim ibn al-Muayyad va uning ukasi Sayyid Aliy ibn al-Mutavakkil unga jamlanishgan; lekin imomlik yurtlari shular oʻrtasida boʻlingan boʻlib, tarjima sohibiga faqat nom va xutba qolgan edi. U Allohning avliyolaridan va xalifalarning eng odillaridan boʻlib, ishlarining birortasida jabr qilgani eshitilmagan. Ibodati koʻp, yigʻisi koʻp, Allohdan doim qoʻrqar edi; faqat oʻziga halol tomondan kelganini bilgan nazrlardangina yer, bayt ul-moldan hech narsa olmasdi. Majlisi ulamo va solihlar, ilm oʻqish va Qurʼon tilovati bilan obod edi; har holatda tili Allohni zikr qilishdan qurumasdi. Raiyat orasidagi adolati maqolga aylangan; zamondoshlari uni «Abu Ofiya» deb kuniyalashardi, chunki hech kimga na molida, na badanida zarar yetkazardi — hatto baʼzan biror ehtiyoji tushib, mollari mavjud boy savdogarlardan qarz soʻrasa, ular bermas edi, chunki na hozir, na kelajakda undan qoʻrqishmasdi. Mashhur Maʼir hijratini vatan tutgan. Bir ming toʻqson yettinchi yil jumodul-oxira oyining uchinchi kuni, juma kechasi vafot etgan va undan keyin xalifalik al-Mahdiy Sohib al-Mavohib Muhammad ibn Ahmadga oʻtgan.Тахминан бир минг қирқ тўртинчи йилда туғилган ва замонасининг уламолари ҳузурида илмнинг турли хилларини ўқиб, кўп илмий маърифатларда ўзиб кетган. Имом ал-Маҳдий Аҳмад ибн ал-Ҳасан бир минг тўқсон иккинчи йилда вафот этгач, унга халифалик байъати қилинган ва ўша вақтдаги Яман раислари — Саййид Алий ибн ал-Мутаваккил, ундан кейин халифаликка ўтган Саййид Муҳаммад ибн Аҳмад, Саййид ал-Ҳусайн ибн ал-Ҳасан ибн ал-Имом ал-Қосим уруғидан бир саййид, Саййид ал-Қосим ибн ал-Муайяд ва унинг укаси Саййид Алий ибн ал-Мутаваккил унга жамланишган; лекин имомлик юртлари шулар ўртасида бўлинган бўлиб, таржима соҳибига фақат ном ва хутба қолган эди. У Аллоҳнинг авлиёларидан ва халифаларнинг энг одилларидан бўлиб, ишларининг бирортасида жабр қилгани эшитилмаган. Ибодати кўп, йиғиси кўп, Аллоҳдан доим қўрқар эди; фақат ўзига ҳалол томондан келганини билган назрлардангина ер, байт ул-молдан ҳеч нарса олмасди. Мажлиси уламо ва солиҳлар, илм ўқиш ва Қуръон тиловати билан обод эди; ҳар ҳолатда тили Аллоҳни зикр қилишдан қурумасди. Раият орасидаги адолати мақолга айланган; замондошлари уни «Абу Офия» деб куниялашарди, чунки ҳеч кимга на молида, на баданида зарар етказарди — ҳатто баъзан бирор эҳтиёжи тушиб, моллари мавжуд бой савдогарлардан қарз сўраса, улар бермас эди, чунки на ҳозир, на келажакда ундан қўрқишмасди. Машҳур Маъир ҳижратини ватан тутган. Бир минг тўқсон еттинчи йил жумодул-охира ойининг учинчи куни, жума кечаси вафот этган ва ундан кейин халифалик ал-Маҳдий Соҳиб ал-Мавоҳиб Муҳаммад ибн Аҳмадга ўтган.
Manba: al-Badr at-Toliʼ (ash-Shavkoniy), b. 677Манба: ал-Бадр ат-Толиъ (аш-Шавконий), б. 677