Muso ibn Abdulqodir al-Jiliy
موسبى #
Muhaddis
Shayx, imom Abu Muhammad Abdulqodir ibn Abu Solih al-Jiliy, soʻngra al-Bagʻdodiy al-Hanbaliyning oʻgʻli — musnad shayx Ziyouddin Abu Nasr, Damashqda yashagan. Besh yuz oʻttiz toʻqqizinchi yil rabiʼul-avvalida tugʻilgan. Otasidan, Abul-Qosim ibn al-Bannodan, Abul-Vaqt as-Sijziydan va Abul-Fath ibn al-Battiydan eshitgan; u Uqaybada yashardi. Undan az-Ziyo, Ibn Xalil, al-Barzoliy, Umar ibn al-Hojib, as-Sayf Ahmad ibn al-Majd, al-Qavsiy, al-Munziriy, al-Faxr Ali, at-Taqiy ibn al-Vositiy, ash-Shams ibn al-Kamol, Abu Bakr ibn al-Anmotiy, Abdulhaqning nabirasi Ahmad ibn Ali, Ismoil ibn Nur, as-Safiy Ishoq ash-Shaqroviy, Yusuf al-Gʻasuliy, al-Izz Ahmad ibn al-Imod, al-Imod Abdulhofiz ibn Badron va koʻp xalq rivoyat qilgan. Ibn an-Najjor aytadi: undan Damashqda yozib oldim; u yoqimli, unda ziyon yoʻq edi, faqat ilmdan xoli edi. Umar ibn al-Hojib aytadi: u zarif edi; ahvoli ingichkalashdi va umrining oxirida uni kasallik egalladi — toki olti yuz oʻn sakkizinchi yil jumodul-oxirasining birinchi kuni, juma kechasi vafot etgunicha; u otasining farzandlaridan eng oxiri boʻlib vafot etdi; unga oʻziga oʻxshaganga loyiq boʻlmagan razolatlar nisbat berilardi; menga Abu Abdulloh al-Barzoliy: «Unda hazil bor», dedi. Men (Zahabiy) aytaman: uning tarigʻi bilan «Al-Muxallis» juzlaridan muntaqoni, «Hadis Zagʻba»dan ikkinchisini, «Musnad Abd ibn Humayd»dan muntaqoni va «Juzʼ Abul-Jahm»ni eshitdim.Шайх, имом Абу Муҳаммад Абдулқодир ибн Абу Солиҳ ал-Жилий, сўнгра ал-Бағдодий ал-Ҳанбалийнинг ўғли — муснад шайх Зиёуддин Абу Наср, Дамашқда яшаган. Беш юз ўттиз тўққизинчи йил рабиъул-аввалида туғилган. Отасидан, Абул-Қосим ибн ал-Баннодан, Абул-Вақт ас-Сижзийдан ва Абул-Фатҳ ибн ал-Баттийдан эшитган; у Уқайбада яшарди. Ундан аз-Зиё, Ибн Халил, ал-Барзолий, Умар ибн ал-Ҳожиб, ас-Сайф Аҳмад ибн ал-Мажд, ал-Қавсий, ал-Мунзирий, ал-Фахр Али, ат-Тақий ибн ал-Воситий, аш-Шамс ибн ал-Камол, Абу Бакр ибн ал-Анмотий, Абдулҳақнинг набираси Аҳмад ибн Али, Исмоил ибн Нур, ас-Сафий Исҳоқ аш-Шақровий, Юсуф ал-Ғасулий, ал-Изз Аҳмад ибн ал-Имод, ал-Имод Абдулҳофиз ибн Бадрон ва кўп халқ ривоят қилган. Ибн ан-Нажжор айтади: ундан Дамашқда ёзиб олдим; у ёқимли, унда зиён йўқ эди, фақат илмдан холи эди. Умар ибн ал-Ҳожиб айтади: у зариф эди; аҳволи ингичкалашди ва умрининг охирида уни касаллик эгаллади — токи олти юз ўн саккизинчи йил жумодул-охирасининг биринчи куни, жума кечаси вафот этгунича; у отасининг фарзандларидан энг охири бўлиб вафот этди; унга ўзига ўхшаганга лойиқ бўлмаган разолатлар нисбат бериларди; менга Абу Абдуллоҳ ал-Барзолий: «Унда ҳазил бор», деди. Мен (Заҳабий) айтаман: унинг тариғи билан «Ал-Мухаллис» жузларидан мунтақони, «Ҳадис Зағба»дан иккинчисини, «Муснад Абд ибн Ҳумайд»дан мунтақони ва «Жузъ Абул-Жаҳм»ни эшитдим.
Manba: Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy), j. 26, b. 150Манба: Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий), ж. 26, б. 150