Sulaymon ibn Ali

Amir, Mansurning amakisi. Olti kitob ramzlari: (s, q). U otasidan va Ikrimadan rivoyat qilgan. Undan esa oʻgʻli Jaʼfar, qozi Ofiya, Muhammad ibn Roshid al-Makhuliy, al-Asmaiy va qizi Zaynab bint Sulaymon rivoyat qilgan. U saxovatlilardan biri edi. Aytilishicha, u Arafa kechqurunida yuzta qul ozod qilar edi. Yana aytilishicha, baʼzi mavsumlarda uning inʼomlari besh million dirhamga yetgan. U bir muddat Basrani boshqargan. Yigirma yoshida sochi oqargani uchun xizob (boʻyoq) qoʻyar edi. Rivoyat kelishicha, u qasr tomida ekan, ayollarning: «Qaniydi amir bizga qarasa-yu, bizni boy qilsa!» deganini eshitib qoldi va ularga javohir hamda oltin otdi. U bir yuz qirq ikkinchi yil jumodul-oxirasida vafot etdi. U ikki amir — Muhammad va Jaʼfarning otasidir.Амир, Мансурнинг амакиси. Олти китоб рамзлари: (с, қ). У отасидан ва Икримадан ривоят қилган. Ундан эса ўғли Жаъфар, қози Офия, Муҳаммад ибн Рошид ал-Макҳулий, ал-Асмаий ва қизи Зайнаб бинт Сулаймон ривоят қилган. У саховатлилардан бири эди. Айтилишича, у Арафа кечқурунида юзта қул озод қилар эди. Яна айтилишича, баъзи мавсумларда унинг инъомлари беш миллион дирҳамга етган. У бир муддат Басрани бошқарган. Йигирма ёшида сочи оқаргани учун хизоб (бўёқ) қўяр эди. Ривоят келишича, у қаср томида экан, аёлларнинг: «Қанийди амир бизга қараса-ю, бизни бой қилса!» деганини эшитиб қолди ва уларга жавоҳир ҳамда олтин отди. У бир юз қирқ иккинчи йил жумодул-охирасида вафот этди. У икки амир — Муҳаммад ва Жаъфарнинг отасидир.

Manba: Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy), j. 10, b. 162Манба: Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий), ж. 10, б. 162