حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ عَلِيٌّ - يَعْنِي ابْنَ أَبِي طَالِبٍ - وَقَدْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَتَيْنَاهُ بِتَوْرٍ فِيهِ مَاءٌ حَتَّى وَضَعْنَاهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَلاَ أُرِيكَ كَيْفَ كَانَ يَتَوَضَّأُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ بَلَى . قَالَ فَأَصْغَى الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَهَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ بِهَا عَلَى الأُخْرَى ثُمَّ غَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي الإِنَاءِ جَمِيعًا فَأَخَذَ بِهِمَا حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أَلْقَمَ إِبْهَامَيْهِ مَا أَقْبَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ الثَّانِيَةَ ثُمَّ الثَّالِثَةَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفِّهِ الْيُمْنَى قَبْضَةً مِنْ مَاءٍ فَصَبَّهَا عَلَى نَاصِيَتِهِ فَتَرَكَهَا تَسْتَنُّ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ وَظُهُورَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ جَمِيعًا فَأَخَذَ حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى رِجْلِهِ وَفِيهَا النَّعْلُ فَفَتَلَهَا بِهَا ثُمَّ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ . قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ . قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ . قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ شَيْبَةَ يُشْبِهُ حَدِيثَ عَلِيٍّ لأَنَّهُ قَالَ فِيهِ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً . وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ فِيهِ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثَلاَثًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) — kichik hojat chiqarib boʻlgach — mening oldimga kirdi va tahorat (suvi) soʻradi. Biz unga ichida suv boʻlgan idish keltirib, oldiga qoʻydik. U: «Ey Ibn Abbos, senga Rasululloh ﷺ ning qanday tahorat olganlarini koʻrsatmaymi?» — dedi. Men: «Albatta (koʻrsat)», — dedim. U idishni qoʻliga egib (suv quyib), uni yuvdi; soʻng oʻng qoʻlini idishga solib, u bilan ikkinchi qoʻliga (suv) quydi va ikkala kafini yuvdi; soʻng ogʻzini chaydi va burnini qoqdi; soʻng ikkala qoʻlini birga idishga solib, bir hovuch suv oldi va uni yuziga sepdi; soʻng ikkala bosh barmogʻini quloqlarining old (tomoni)ga tiqdi; soʻng ikkinchi, soʻng uchinchi marta ham shunday qildi; soʻng oʻng kafiga bir hovuch suv olib, uni peshonasiga quydi va uni yuzi boʻylab oqqaniga qoʻyib qoʻydi; soʻng bilaklarini tirsaklarigacha uch martadan yuvdi; soʻng boshini va quloqlarining orqasini mash qildi; soʻng ikkala qoʻlini birga (idishga) solib, bir hovuch suv olib, uni oyogʻiga sepdi — oyogʻida (kavush) bor edi — va uni (suv bilan) ishqaladi; soʻng ikkinchi (oyogʻini) ham shunday qildi. (Ibn Abbos) dedi: Men: «Kavushlari bilanmi?» — dedim. U: «Kavushlari bilan», — dedi. Men (yana): «Kavushlari bilanmi?» — dedim. U: «Kavushlari bilan», — dedi. Men (yana): «Kavushlari bilanmi?» — dedim. U: «Kavushlari bilan», — dedi. Abu Dovud aytdi: Ibn Jurayjning Shaybadan (qilgan) hadisi Alining hadisiga oʻxshaydi — chunki unda Hajjoj ibn Muhammad Ibn Jurayjdan ‹va boshini bir marta mash qildi› degan; Ibn Vahb esa unda Ibn Jurayjdan ‹va boshini uch marta mash qildi› degan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) — кичик ҳожат чиқариб бўлгач — менинг олдимга кирди ва таҳорат (суви) сўради. Биз унга ичида сув бўлган идиш келтириб, олдига қўйдик. У: «Эй Ибн Аббос, сенга Расулуллоҳ ﷺ нинг қандай таҳорат олганларини кўрсатмайми?» — деди. Мен: «Албатта (кўрсат)», — дедим. У идишни қўлига эгиб (сув қуйиб), уни ювди; сўнг ўнг қўлини идишга солиб, у билан иккинчи қўлига (сув) қуйди ва иккала кафини ювди; сўнг оғзини чайди ва бурнини қоқди; сўнг иккала қўлини бирга идишга солиб, бир ҳовуч сув олди ва уни юзига сепди; сўнг иккала бош бармоғини қулоқларининг олд (томони)га тиқди; сўнг иккинчи, сўнг учинчи марта ҳам шундай қилди; сўнг ўнг кафига бир ҳовуч сув олиб, уни пешонасига қуйди ва уни юзи бўйлаб оққанига қўйиб қўйди; сўнг билакларини тирсакларигача уч мартадан ювди; сўнг бошини ва қулоқларининг орқасини маш қилди; сўнг иккала қўлини бирга (идишга) солиб, бир ҳовуч сув олиб, уни оёғига сепди — оёғида (кавуш) бор эди — ва уни (сув билан) ишқалади; сўнг иккинчи (оёғини) ҳам шундай қилди. (Ибн Аббос) деди: Мен: «Кавушлари биланми?» — дедим. У: «Кавушлари билан», — деди. Мен (яна): «Кавушлари биланми?» — дедим. У: «Кавушлари билан», — деди. Мен (яна): «Кавушлари биланми?» — дедим. У: «Кавушлари билан», — деди. Абу Довуд айтди: Ибн Журайжнинг Шайбадан (қилган) ҳадиси Алининг ҳадисига ўхшайди — чунки унда Ҳажжож ибн Муҳаммад Ибн Журайждан ‹ва бошини бир марта маш қилди› деган; Ибн Ваҳб эса унда Ибн Журайждан ‹ва бошини уч марта маш қилди› деган.